Δύο μέτρα και δύο σταθμά: η αστυνομική βία δεν είναι σαν τις άλλες

Σάββατο, 14/05/2011 20:50

του Φοίβου Καρζή

Η επίθεση στο τμήμα-πολυτραυματίας των Εξαρχείων, η φονική παράκρουση των κακοποιών, όπως συνέβη στο κέντρο της Αθήνας τις προάλλες, η βιαιότητα ορισμένες φορές (όχι την τελευταία) που δέχονται από κουκουλοφόρους τα ΜΑΤ στις διαδηλώσεις θα προβληθούν παραπλανητικά ως άλλοθι για την αστυνομική βία που μια αποκρουστική μορφή της ξαναείδαμε αυτή την εβδομάδα. Όμως είναι κρίσιμο να μην ξεχνάμε τις διαφορές. Οι απαιτήσεις δεν μπορεί να είναι ίδιες από αστυνομικούς και κακοποιούς κάθε είδους - η εξομοίωση της ανοχής είναι αναγκαστικά γενική εξομοίωση. Γι' αυτό το λόγο η αστυνομική βία δεν είναι συγκρίσιμη με τις άλλες.

Ένα από τα βασικά σφάλματα στα οποία μας κάνει να ρέπουμε η συγκυρία είναι η σύγχυση ανάμεσα σε εντελώς διαφορετικά πράγματα, με παρόμοια εξωτερική εμφάνιση.

Η βία της αστυνομίας δεν είναι ούτε συγγνωστή ούτε ανεκτή ούτε διαχειρίσιμη. Γιατί η αστυνομία έχει άλλη προδιαγραφή. Είναι η ένοπλη έκφραση του κράτους. Γιατί οι πολίτες ανέχονται έναν περιορισμό της ελευθερίας τους – που είναι η αποδοχή της απαγόρευσης της δυνατόττηάς τους να φέρουν οι ίδιοι όπλα και να ασκούν οι ίδιοι τη βία πουμπορούν, όπως στις πρωτόγονες κοινωνίες και ένα πρόσθετο περιορισμό της ελευθερίας τους, δηλαδή ότι όχι απλώς δεν θα φέρουν οι ίδιοι όπλα και δεν θα ασκούν βία, αλλά θα δέχονται να έχουν αυτή τη δυνατότητα οι εκπρόσωποι του κράτους, της θεσμισμένης πολιτείας;

Γιατί υπάρχει αυτή η συνθήκη κοινωνικής αποδοχής της ανισότητας ως προς τα όπλα των εκπροσώπων και των μη εντεταλμένων εκπροσώπων του κράτους; Ακριβώς επειδή αυτά τα κρατικά όργανα υποτίθεται πως είναι φορείς μιας συλλογικής εντολής για την προστασία ενός κοινού, κοινωνικού και ανώτερου δημόσιου αγαθού, που είναι η προστασία και η παροχή ασφάλειας σε καθέναν χωριστά και στο κοινωνικό σύνολο εν όλω.

Όταν παρεκκλίνει από αυτή την εντολή η αστυνομική βία απονομιμοποιεί την ίδια την αστυνομία και τους πολιτικούς εντολείς της – όχι την πολιτική ηγεσία του υπουργείου, αλλά την βάση της συγκρότησης της κοινωνίας γύρω από ένα σύστημα πολιτικής οργάνωσης, με θεσμούς και όργανα προστασίας και επιβολής τους.

Ο αστυνομικός που χτυπάει τον πεσμένο διαδηλωτή απειλεί το θεμέλιο της συμβίωσής μας πολύ περισσότερο ακόμη και από το μαχαιροβγάλτη και δολοφόνο, τη συμμορία της 3ης Σεπτεμβρίου. Δεν είναι δικαιολογία βέβαια για τους δολοφόνους. Είναι μια διαφορετική κατάσταση. Και ως τέτοια πρέπει αν την αντιμετωπίζουμε.

Μια αστυνομία που δέρνει και δέρνει χωρίς συνέπειες και χωρίς λόγο, η παράκρουση της ανεξέλεγκτης κρατικής βίας δηλαδή, δεν είναι φαινόμενο ισχυρού κράτους. Ούτε ισχυρής κυβέρνησης. Το αντίθετο. Η απουσία ελέγχου, το ξέσπασμα της τυφλής βιαιότητας από εκείνους που υποτίθεται ότι είναι εντεταλμένοι και εκπαιδευτμένοι στον έλεγχο της άσκησής της, αποτελεί σύμπτωμα διάλυσης του κράτους.

Το συντεταγμένο κράτος, το στιβαρό κράτος, με θεσμική αυτοπεποίθηση και διαχειριστική επάρκεια, διαθέτει στη φαρέτρα του τη βία – αλλά αποφεύγει να την ασκεί όσο μπορεί. Το μέτρο στην άσκησή της αυξάνει την απειλή της, αυξάνει την αποτελεσματικόττηά της. Η αστυνομική βία αποτελεί σύμπτωμα διάλυσης του κράτους και διάλυσης του ελέγχου πάνω στα όργανά του, δηλαδή σύμπτωμα διάλυσης μιας διοίκησης και πολιτικής αποτυχίας μιας κυβέρνησης.

 ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από τα επεισόδια του Δεκέμβρη του 2008. Αλλά εάν δεν υπήρχε η διευκρίνιση, ποιός θα έλεγε ότι αποκλείεται να είναι προχτεσινή;

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν καταχωρημένα σχόλια για το άρθρο.

Theodore: Υπαρχει μια αλλη παλαιοτερη και ενδεικτικη του esprit de corps της Αστυνομιας,φωτογραφια,απο τα Ιουλιανα του 65.
Εκει φαινονται αστυνομικοι να ριχνουν κατω και να κλωτσανε καποιον διαδηλωτη,με ολη τους τη δυναμη.
Καποτε,μου εξηγησαν,τι πα να πει χωροφυλακιστικο χαστουκι.
Ειναι αυτο,που αυτος που το δινει,δεν φοβαται μηπως του το ανταποδωσουν.
Η κρατικη βια λοιπον,ειναι μια παλια ιστορια στην Ελλαδα των πολλων κινηματων και του Εμφυλιου.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Ακύρωση
Γιάννης: Κ. Κάρζη το άρθρο σας είναι μια όαση σοβαρότητας. Κλασσική ανάλυση αλλά με ωραία γραφή και με αυτά που ακούγονται ένθεν κακείθεν...
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Ακύρωση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΟΝΟΜΑ:
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Σφυγμός της Μέρας

Και στο ραδιόφωνο κάθε Σάββατο 10 με 12 στον

και στο

 

Blog Talk

 

 

Προκήρυξη για ... σκέψεις

 

Οι πρώτες σελίδες

Ο οικονομικός τύπος

Οι αθλητικές εφημερίδες

 Αξίζει να διαβάσετε

Συναρπαστική και διαφωτιστική για το πώς λειτουργούν οι αγορές αφήγηση του Ελληνοαμερικανού που επί χρόνια προειδοποιούσε για το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην παγκόσμια οικονομική ιστορία, την "πυραμίδα Madoff", από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος  

 


Νέο τεύχος

Η Ευρώπη των 27

μια εκπομπή του Κώστα Αργυρού

ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ