Να μειώσουμε τους υπαλλήλους ή να μειώσουμε πραγματικά το κράτος;

Δευτέρα, 18/04/2011 16:59

του Χάρη Σαββίδη, αρχιτέκτονα d.p.l.g., μέλος της Δ.Ε. της Δράσης

Είναι εδώ και 2 τώρα χρόνια που η συζήτηση περί του μεγέθους του κράτους έχει φουντώσει χωρίς ωστόσο να υπάρχει σαφής οδικός χάρτης προς το πολυπόθητο περιορισμένο νέο κράτος. Και όμως φαίνεται πως και αυτή η συζήτηση απέχει από την ουσιαστική αποτίμηση των υπηρεσιών του κράτους σήμερα και τη δυνατότητα απομείωσής του στο άμεσο μέλλον.

Παραδείγματα όπως εταιρείες αποξήρανσης λιμνών του περασμένου αιώνα που συνεχίζουν να υφίστανται ή αδυναμίας της διοίκησης να επιβάλλει ουσιαστικά τις μετατάξεις από προνομιούχες ΔΕΚΟ προς το Δημόσιο υπάρχουν δεκάδες και η αναφορά σε αυτές θα ήταν μια ακόμα τρύπα στο νερό.

Το πρώτο ερώτημα που θα έπρεπε κανείς να προσπαθήσει να απαντήσει θα ήταν εάν υπάρχει η δυνατότητα κατάργησης υπηρεσιών από το κράτος. Ποια κριτήρια θα τεκμηρίωναν μια θετική ή αρνητική απάντηση σε αυτό το ερώτημα; Κατά τη γνώμη μου δύο:

1. Η οικονομία στη δαπάνη

και

2. Η παροχή καλύτερων υπηρεσιών.

Και τα δύο αυτά κριτήρια θα πρέπει μπορούν να διαπιστωθούν εύκολα από τον πολίτη, είτε ως μονάδα, είτε ως οργανωμένο σύνολο. Εάν π.χ. καταργηθεί μια υπηρεσία του Δημοσίου (ας πούμε για παράδειγμα η υπηρεσία καθαριότητας ενός Δήμου) θα πρέπει ο πολίτης να διαπιστώσει την επόμενη μέρα αφενός την οικονομία στη δαπάνη (άμεση π.χ. μείωση των τελών καθαριότητας) και αφετέρου καλύτερες υπηρεσίες (καθαρότερη πόλη!).

Τέτοιοι τρόποι μείωσης του κράτους είναι δυνατόν να αλλάξουν άρδην την κοινωνία μας. Φανταστείτε μια ανεξάρτητη πολεοδομία (ιδιωτική π.χ.) όπου ο πολίτης θα απευθύνεται προκειμένου να αδειοδοτήσει την κατασκευή ενός νέου ακινήτου και μια μη κυβερνητική οργάνωση πολιτών όπου θα απευθυνθεί στο τέλος προκειμένου να πιστοποιήσει την κατασκευή του (ότι δηλαδή αυτό που έφτιαξε είναι σύννομο) και να συνδεθεί με τους Οργανισμούς Κοινής Ωφέλειας. Σε αυτό το παράδειγμα, το κράτος μπορεί να διατηρήσει μόνο τη χωροταξία, τον δειγματοληπτικό έλεγχο, την προστασία του δομημένου περιβάλλοντος και έτσι να μετατρέψει μια αρρωστημένη υπηρεσία πολεοδομίας σε πραγματικό θεματοφύλακα της Πόλης.

Πιστεύω πως ο καθένας ανάλογα με το επάγγελμα το οποίο κάνει θα έχει αρκετά παραδείγματα επιθυμητών καταργήσεων υπηρεσιών του κράτους που τον ενοχλεί, τον προσβάλλει, τον καταδυναστεύει και τέλος τον καταδικάζει στη συναλλαγή! Για πότε λοιπόν να αναμένουμε αυτή τη συζήτηση; Το αύριο της χώρας δεν είναι πια το απώτερο αστρικό μέλλον του παρελθόντος. Το αύριο της χώρας περιορίζεται πια σε ώρες, μέρες, εβδομάδες. Για αυτό το αύριο ανοίχτε σήμερα τη συζήτηση!
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν καταχωρημένα σχόλια για το άρθρο.

Διονυσης Γουσέτης: Φαντάζεσθε μια πολεοδομία όπου ο μηχανικός θα έστελνε με e-mail τα σχέδια και τα τεύχη της οικοδομής που έχει αναλάβει, οι ελέγχοντες θα απαντούσαν με τις παρατηρήσεις τους, ηλεκτρονικά και πάλι, και στο τέλος ηλεκτρονικά θα έπερνε την άφει, χωρίς να χρειαστεί να πάει καθόλου στην πολεοδομία;

Απίστευτο. Κι όμως, αυτό περίπου γίνεται στη Γερμανία.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Ακύρωση
Σπίθας: Ιδιωτική πολεοδομία ;
Ούτε στην Αμερική, ( ας πούμε..) δεν θα τόχουν σκεφτεί.

Αν κάθε επαγγελματική τάξη πρότεινε το ίδιο, τι αποτέλεσμα θα είχαμ και που οδηγούσε άραγε ;

Το ζήτημα είναι να οριοθετηθούν τα όρια μιας ευνομούμενης διοίκησης και να λειτουργήσουν, άμεσα, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Όπως γίνεται σ'όλες τις προηγμένες χώρες.
Είναι η μοναδική λύση, άλλωστε. Ας στοχεύσουμε προς τα εκεί ο καθένας από τον χώρο του, βέβαια.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Ακύρωση
Χάρης Σαββίδης: Αυτό που προκαλεί τη συναλλαγή στο ελληνικό κράτος είναι πως οι μηχανισμοί των αδειοδοτήσεων είναι οι ίδιοι με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς... Δεν ξέρω πόσο δύσκολο είναι να μιλήσουμε σήμερα για ιδιωτική πολεοδομία... Η Αττική Οδός και το Αεροδρόμιο των Σπάτων έχουν ιδιωτική εταιρεία δίκην πολεοδομίας.... κανένα πρόβλημα δεν δημιουργείτε... Το Mall στο Μαρούσι έχει ένα εσωτερικό μηχανισμό που δουλεύει ως πολεοδομία για ό,τι κατασκευές γίνονται μέσα και πάλι χωρίς προβλήματα.... Ο έλεγχος των ανελκυστήρων είναι εδώ και δυο δεκαετίες ιδιωτικός χωρίς κανένα θέμα και με μεγάλη διαφορά στην ποιότητα... Ο έλεγχος του δικτύου του αερίου είναι επίσης ιδιωτικός και λειτουργεί θαυμάσια... Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα...
Αυτό που δεν θα αποδώσει, ούτε θα μειώσει το κράτος είναι η ευχή για την αναβάθμισή του! Οι πολεοδομίες, αυτές οι κακές υπηρεσίες, πριν από 5 χρόνια, με λιγότερους από σήμερα υπαλλήλους έλεγχαν και εξέδιδαν εκατοντάδες χιλιάδες άδειες... Σήμερα δεν είναι σε θέση να διεκπεραιώσουν ούτε μια... Η ταλαιπωρία είναι αφάνταστη. Η αναβάθμιση των υπηρεσιών μπορεί να αποδώσει καλύτερη εξυπηρέτηση, δεν πρόκειται να καταργήσει τη συναλλαγή... Ούτε θα μειώσει το κράτος.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Ακύρωση
Σπίθας: @ Χάρη Σαββίδη
Είναι σε κακά χάλια η δημόσια διοίκηση. Δεν έχεις άδικο ούτε διαφωνεί κανείς σ'αυτό. Το ζήτημα που θέτω δεν είναι αν θα μειωθεί το κράτος ή οι υπάλληλοι. Δεν είναι εκεί το ζήτημα κατά την γνώμη μου.
Πιστεύω, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον εκσυγχρονισμό του, την μηχανοργάνωσή του ( Διον. Γουσέτης..) και τον απεγκλωβισμό του από τις παθογενένειες που το χαρακτηρίζουν.
Τι να κάνουμε; Η άλλη λύση που προτείνεις γιατί να μην εφαρμοσθεί παντού ας πούμε; Μα τότε μιλάμε για άλλο πολιτειακό σύστημα. Αυτό είπα.
Δυστυχώς έχεις δίκιο ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά η λύση που πρότεινες είναι ανέφικτη πολτικά και πολιτειακά, (δυσυχώς ή ευτυχώς..)
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Ακύρωση
mantz: Όπως λέει και ο "Σπίθας", ιδιωτική υπηρεσία "πολεδομίας" (με την έννοια της έγκρισης των σχεδίων μιας περιοχής και του ελέγχου των κατασκευών) δεν υπάρχει και δε νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει καθότι πρόκειται για άσκηση δημόσιας εξουσίας η οποία δεν παραχωρείται. Εν πάσει περιπτώσει, απαιτούνται ιδιαίτεροι νομικοί χειρισμοί ή ακόμη και συνταγματικές αλλαγές προκειμένου να γίνει κάτι τέτοιο. Εδώ καλά-καλά το ΣτΕ είχε κρίνει πως ούτε η αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να έχει πολεοδομικές αρμοδιότητες παρά μόνο το κεντρικό κράτος.
Είναι όμως εφικτή (και νομίζω ότι σε κάποιο βαθμό προβλέπεται ήδη από το νόμο) η ιδιωτική "πολεοδόμηση" περιοχών. Η συνολική δηλ. αγορά μιας έκτασης, η "κοπή" σε επιμέρους προς πώληση οικόπεδα και η κατασκευή των απαραίτητων για την περιοχή / γειτονιά υποδομών. Αυτό υπάρχει και στις ΗΠΑ και είναι ένας από τους βασικούς τρόπους / εργαλεία επέκτασης των αμερικάνικων πόλεων.
Και εκεί όμως, χρειάζεται (και υπάρχει σχεδόν πάντα) μια δημοτική υπηρεσία "πολεοδομίας" (σχεδιασμού) που δίνει τις κατευθύνσεις για το που και πως θα γίνει η ανάπτυξη των νέων περιοχών. Φυσικά μιλάμε για μικρές υπηρεσίες, εξειδικευμένων επαγγελματιών. Όχι για πολυπληθείς "αποθήκες ανέργων", όπως αντιμετωπίζονται οι ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Ακύρωση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΟΝΟΜΑ:
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Σφυγμός της Μέρας

Και στο ραδιόφωνο κάθε Σάββατο 10 με 12 στον

και στο

 

Blog Talk

 

 

Προκήρυξη για ... σκέψεις

 

Οι πρώτες σελίδες

Ο οικονομικός τύπος

Οι αθλητικές εφημερίδες

 Αξίζει να διαβάσετε

Συναρπαστική και διαφωτιστική για το πώς λειτουργούν οι αγορές αφήγηση του Ελληνοαμερικανού που επί χρόνια προειδοποιούσε για το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην παγκόσμια οικονομική ιστορία, την "πυραμίδα Madoff", από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος  

 


Νέο τεύχος

Η Ευρώπη των 27

μια εκπομπή του Κώστα Αργυρού

ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ