Άγρια σύγκρουση έχει ξεσπάσει μεταξύ Ριζοσπάστη και Καθημερινής μετά την αποκάλυψη (από το Παρόν) της απόφασης του ΚΚΕ να περικόψει τους μισθούς των εργαζομένων στην κομματική εφημερίδα. Η κίνηση αυτή αποτέλεσε το έναυσμα για δηλητηριώδη σχόλια της "Κ" κατά του ΚΚΕ, που απάντησε με επίθεση κατά του "εφοπλιστή Αλαφούζου" και των "αστικών εφημερίδων".

ΔΙΑΒΑΣΤΕ τα δύο άρθρα

Άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην Καθημερινή με τίτλο "Ένα είναι το κόμμα. Και μοναδικό..."

Τελικά το σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» έχει και λενινιστική ουρά που δεν ομολογείται. Η λογική είναι απλή: αντιθέτως με όσα πιστεύουν οι παραπλανημένοι κάτω από τα πανό του ΠΑΜΕ, νόμος δεν είναι το δίκιο κάθε εργάτη, και πολύ περισσότερο δεν είναι το δίκιο όσων δουλεύουν στις επιχειρήσεις του ΚΚΕ. Νόμος είναι το δίκιο της πρωτοπορίας της εργατιάς και επειδή το ΚΚΕ εξ ορισμού είναι η πρωτοπορία της εργατικής τάξης, νόμος είναι ό,τι γουστάρουν οι γραφειοκράτες του Περισσού.

Πριν από δύο εβδομάδες (16.6.2010) έγινε μια ιστορική συνεδρίαση της Κομματικής Οργάνωσης Βάσης του «Ριζοσπάστη» και του «902». Η καθοδήγηση εξήγησε στους δημοσιογράφους ότι οι χαλεποί καιροί (δεν διευκρίνισαν αν εννοούσαν για το κόμμα ή για την οικονομία) επιβάλλουν μείωση μισθών των επαγγελματικών στελεχών. Συνεπώς και των δημοσιογράφων που εργάζονται στα ΜΜΕ της πρωτοπορίας της εργατικής τάξης.

Το κόλπο για την παράκαμψη των συλλογικών συμβάσεων είναι η «συνεισφορά» των εργαζομένων στο κόμμα. Με άλλα λόγια το ΚΚΕ τους πληρώνει κι αυτοί, προφανώς ευγνώμονες που δουλεύουν για το καλό του κομμουνισμού, επιστρέφουν μέρος της αμοιβής τους στο κόμμα. Η απόφαση ελήφθη με τον γνωστό «δημοκρατικό» τρόπο του ΚΚΕ. Επειτα από απειλές και εκβιασμούς 43 ψήφισαν υπέρ και υπήρξαν και δύο λευκά. Μετά η καθοδήγηση εξήγησε ότι θα γίνουν συνεννοήσεις με κάθε εργαζόμενο ατομικά για το ακριβές ύψος κάθε μισθού μετά τις περικοπές.

Ετσι λοιπόν έχουμε ένα κόμμα-επιχειρηματία που αντιθέτως με όσα διακηρύσσει (περί αύξησης των αποδοχών των εργαζομένων) μειώνει περαιτέρω τους μισθούς των δικών του εργαζομένων. Καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις και προχωρά στη νεοφιλελεύθερη «ατομική διαπραγμάτευση» ανά εργαζόμενο. Και δεν είναι μόνο αυτό. Με το κόλπο της συνεισφοράς στο κόμμα που χειμάζεται κατήργησε τη συλλογική σύμβαση του χρόνου αδείας των εργαζομένων, αυτό που θεωρεί για τους άλλους «ιερό και απαράγραπτο δικαίωμα. Μέλη και μη μέλη του κόμματος υποχρεώνονται σε άδεια μόνο τριών εβδομάδων και τα υπόλοιπα -θέλουν δεν θέλουν οι εργαζόμενοι- γίνονται… «κόκκινα μεροκάματα».

Φυσικά διαφωνίες δεν μπορούν να υπάρξουν στα θέσφατα της καθοδήγησης και αν κάποιος διαφωνήσει δεν αξίζει να είναι μέλος της πρωτοπορίας. Τότε έρχεται η διαγραφή και η απόλυση. Οπως έγινε και στην περίπτωση του κ. Γιάννη Κωστάκη, μέλους του ΚΚΕ επί 25ετία και εργαζόμενου στον «Ριζοσπάστη» για 15 χρόνια. Γι’ αυτήν την απόλυση το στέλεχος του ΚΚΕ και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ, κ. Παναγιώτης Ράμμος, είχε πει: «Ο “Ριζοσπάστης” δεν είναι επιχείρηση, δεν κυνηγάει μέσω της κυκλοφορίας και της διαφήμισης να κερδίσει, είναι όλα της Κεντρικής Επιτροπής ενός συγκεκριμένου κόμματος, με εργαζόμενους που δουλεύουν επειδή ξέρουν πολύ καλά πού δουλεύουν και τον έχουν τιμήσει και τον τιμάνε, είναι εφημερίδα που δεν έχει εργαζόμενους με την κλασική έννοια του όρου». (Δ.Σ. ΕΣΗΕΑ 14.10.2008)

Στον Μεσαίωνα οι μοναχοί βάφτιζαν το κρέας ψάρι για να το καταναλώνουν. Στον εργασιακό μεσαίωνα του Περισσού βαφτίζονται οι επιχειρήσεις του ΚΚΕ «μη επιχειρήσεις». Αλλά αν κατέχεις την απόλυτη αλήθεια, στους ορισμούς θα κολλήσεις;

Και το άρθρο-απάντηση του Ριζοσπάστη από τον Περικλή Κουρμούλη με τίτλο "Η προσπάθεια των αστών να σπιλώσουν το ΚΚΕ θα τους γίνει μπούμερανγκ"

Εδώ και μερικές μέρες, σε διάφορα site στο διαδίκτυο και σε έντυπα των αστών, διακινείται προβοκατόρικα η «πληροφορία» ότι στον «Ριζοσπάστη» και στον «902» επίκεινται μειώσεις μισθών. Τα συγκοινωνούντα δοχεία της αντιΚΚΕ προπαγάνδας, από τους αυτοαποκαλούμενους «αντιεξουσιαστές», μέχρι τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια στα αστικά ΜΜΕ, δούλεψαν συγχρονισμένα, θαρρώντας πως χτύπησαν φλέβα χρυσού για να συκοφαντήσουν το Κόμμα, να σπείρουν αμφιβολίες και σύγχυση στους εργαζόμενους, σε οπαδούς και φίλους του ΚΚΕ.
Αφήνουμε κατά μέρος το γεγονός ότι οι πρωτομάστορες στην προπαγάνδα και την ιδεολογική τρομοκρατία υπέρ της βάρβαρης επίθεσης στο λαό ανακαλύπτουν τα εργασιακά δικαιώματα και τις συλλογικές συμβάσεις μόνο όταν πρόκειται να χτυπήσουν το ΚΚΕ. Γιατί πάει πολύ εφημερίδες, όπως η «Καθημερινή» του εφοπλιστή Αλαφούζου, να βγαίνει ξαφνικά σαν ο υπερασπιστής των δικαιωμάτων των εργαζομένων, όταν είναι εκείνη η αστική εφημερίδα που έχει διατάξει όλο το δυναμικό της στην προπαγάνδα της κυβέρνησης και των αστών υπέρ των αντιλαϊκών μέτρων και ενάντια σε κάθε εργατικό αγώνα, που στόχο έχει ακριβώς να αντιπαλέψει την πολιτική που κατεδαφίζει δικαιώματα και κατακτήσεις.
Το ΚΚΕ και τα κομματικά – δημοσιογραφικά του όργανα, ο «Ριζοσπάστης» και ο «902», λογοδοτούν στους εργαζόμενους και το λαό. Δεν πρόκειται να δώσουν λογαριασμό στην αστική τάξη και στις γραφίδες της για τους όρους με τους οποίους το Κόμμα διαμορφώνει τη σχέση του με τα μέλη του.
Τα κομματικά μέλη που απασχολούνται στον «Ριζοσπάστη» και στον «902» δεν είναι δημοσιογράφοι στο επάγγελμα που βρήκαν δουλειά στην εφημερίδα, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΚΚΕ. Είναι κομμουνιστές, μέλη του ΚΚΕ. Εντάχθηκαν εθελοντικά στο Κόμμα, στην οργανωμένη πολιτική πρωτοπορία της εργατικής τάξης. Στον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.
Η συμμετοχή τους στο ΚΚΕ είναι συνειδητή επιλογή ζωής. Αξίες τους είναι η ανιδιοτέλεια, η αυτοθυσία, η αδιαλλαξία στον ταξικό αντίπαλο, η κομμουνιστική ηθική. Αυτές οι αξίες καμιά σχέση δεν έχουν με υλικά κίνητρα για την προσφορά και δράση τους. Οι κομμουνιστές δημοσιογράφοι, όπως και όλα τα μέλη του ΚΚΕ, βρίσκονται στην εφημερίδα – όργανο της ΚΕ, με καταμερισμό καθηκόντων.
Το Κόμμα τούς χρέωσε με το καθήκον να δουλεύουν στον «Ριζοσπάστη» και στον σταθμό. Εκεί απέκτησαν την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Μαζί με τους άλλους εργαζόμενους στην εφημερίδα και στα ηλεκτρονικά Μέσα του Κόμματος – η συμβολή των οποίων είναι καθοριστική στην έκδοση του «Ριζοσπάστη» και στη λειτουργία του σταθμού – υπηρετούν μια δημοσιογραφία που τα παπαγαλάκια των αστών είναι αδιανόητο να αντιληφθούν.
Γιατί είναι άλλο πράγμα να παλεύεις για την εργατική τάξη και να γράφεις το δίκιο της και άλλο πράγμα να συμμετέχεις στα επιτελεία εκείνων που σχεδιάζουν την αντιλαϊκή επίθεση, όπως ακριβώς συμβαίνει με τις καλοπληρωμένες πένες των αστών, που τώρα πρωτοστατούν στην αντιΚΚΕ επίθεση. Πολύ περισσότερο, η εφημερίδα του ΚΚΕ, το όργανο δηλαδή της Κεντρικής του Επιτροπής, και ο «902» δεν είναι καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όπως είναι τα άλλα ΜΜΕ, από τα οποία οι εργολάβοι και οι εφοπλιστές εργοδότες φιλοδοξούν να αποκομίσουν κέρδος ή να υπηρετήσουν τα γενικότερα επιχειρηματικά τους συμφέροντα.
Για τα κομματικά μέλη που είναι χρεωμένα στον «Ριζοσπάστη» και στον «902» κριτήριο της ένταξής τους στο ΚΚΕ δεν ήταν ο μισθός του δημοσιογράφου, ούτε κανένας άλλος μισθός. Αλλωστε, το ΚΚΕ, λόγω των αυξημένων καθηκόντων και του χρόνου που απαιτούν πολλές από τις κομματικές χρεώσεις, έχει επαγγελματοποιήσει στελέχη του, τα οποία, όσο βρίσκονταν στην παραγωγή, είχαν σε πολλές περιπτώσεις πολλαπλάσιες απολαβές από το μέσο μισθό ενός εργατοϋπαλλήλου, όσος είναι και ο μισθός του επαγγελματικού στελέχους του ΚΚΕ.
Είναι επίσης γνωστό ότι οι εκλεγμένοι με το ΚΚΕ βουλευτές και ευρωβουλευτές είναι ανακλητοί από το Κόμμα και αμείβονται με το μισθό του επαγγελματικού στελέχους, αφού το σύνολο των απολαβών και των συντάξεων που προβλέπει η θέση τους πηγαίνουν στο Κόμμα. Το Κόμμα γαλουχεί συνειδητούς επαναστάτες, στην πρωτοπορία της εργατικής τάξης, που δεν ενεργούν με βάση το προσωπικό συμφέρον, δεν επιδιώκουν τον προσωπικό πλουτισμό. Αυτά είναι εκφυλιστικά φαινόμενα που ευδοκιμούν στις αυλές των αστικών κομμάτων. Τη δική τους σαπίλα προσπαθούν να προβάλουν στο ΚΚΕ, για να πείσουν το λαό ότι όλοι το ίδιο είναι, κανείς δεν είναι έξω από το βούρκο.
Στα 92 χρόνια της ιστορίας του Κόμματος, ο «Ριζοσπάστης» πέρασε από φωτιά και σίδερο. Τραμπουκισμοί, απαγορεύσεις, συκοφαντία, βασανισμοί και εκτελέσεις στελεχών του, είναι μερικά μόνο από εκείνα που συνδέουν την εργατική τάξη με την εφημερίδα και το Κόμμα που στέκεται αταλάντευτα στο πλευρό της. Η οικονομική αυτοτέλεια του Κόμματος είναι όρος αναγκαίος για την πολιτική του ύπαρξη και δράση. Ιδιαίτερα σε συνθήκες όπως οι σημερινές, που εντείνεται η συζήτηση για τη νομοθέτηση της αποκλειστικής χρηματοδότησης των κομμάτων από το κράτος.
Στόχος της αστικής εξουσίας είναι να εμποδίσει με κάθε μέσο την πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ, που με όρους στρατηγικής αντιπαλεύει τον καπιταλισμό και το αστικό πολιτικό σύστημα. Οσοι ευελπιστούν ότι με τέτοια και άλλα τερτίπια θα καταφέρουν να βάλουν στο χέρι το ΚΚΕ είναι βαθιά νυχτωμένοι.
Παλεύουμε για ΚΚΕ ισχυρό, ικανό να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις της ταξικής πάλης, θωρακισμένο από παντού απέναντι στον αντίπαλο. Η αυταπάρνηση, η αυτοθυσία και η ανιδιοτελής προσφορά στην εργατική τάξη και στο Κόμμα της είναι τίτλος τιμής για κάθε κομμουνιστή και κομμουνίστρια, από όποιο πόστο και αν υπηρετεί το ΚΚΕ, την επαναστατική στρατηγική του. Το ίδιο ισχύει και για τα μέλη του ΚΚΕ που είναι χρεωμένα στον «Ριζοσπάστη» και στον «902».
Κανείς, όσο μελάνι κι αν χύσει, δε θα καταφέρει να μετατρέψει αυτό το μοναδικό όπλο του Κόμματος σε εφαλτήριο για τη συκοφάντησή του. Σάπιοι μέχρι το μεδούλι οι ίδιοι, θέλουν να ποτίσουν με τη σαπίλα τους τις λαϊκές συνειδήσεις, παρουσιάζοντας το ΚΚΕ σαν εργοδότη και το εκδοτικό του σαν επιχείρηση.
Η λάσπη τούς επιστρέφεται. Ο «Ριζοσπάστης» και ο «902» δεν είναι επιχειρήσεις. Είναι εργαλεία του Κόμματος, στη συλλογική προπαγάνδα, διαφώτιση και οργάνωση της εργατικής τάξης και του λαού. Για την προβολή της στρατηγικής του ΚΚΕ και των αγώνων των εργαζομένων, που αποσιωπούνται, διαστρεβλώνονται ύπουλα, από το σύνολο των αστικών ΜΜΕ. Για τη συσπείρωση δυνάμεων, ικανών και αποφασισμένων να ανατρέψουν τον καπιταλισμό, να κοινωνικοποιήσουν τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, να τις θέσουν κάτω από εργατικό, λαϊκό έλεγχο.
Η αναγνώριση της συμβολής του Κόμματος στις κατακτήσεις του λαού και της εργατικής τάξης, η απήχηση των θέσεων του ΚΚΕ που ξεπερνάει κατά πολύ την εκλογική του επιρροή και στοιχειώνει τον ύπνο των αστών, είναι η καλύτερη αναγνώριση της ατομικής και συλλογικής προσφοράς για τα μέλη, τους οπαδούς και τους φίλους του Κόμματος. Προχωράμε ατσαλωμένοι, σίγουροι ότι η εργατική τάξη είναι αυτή που τελικά θα καθορίσει τις εξελίξεις προς όφελος της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού. Γι’ αυτήν την προοπτική θα δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν καταχωρημένα σχόλια για το άρθρο.

Σπύρος: Και εγω που νόμιζα οτι η Τυποεκδοτική που ειχε μαζέψει και τύπωνε τις περισσότερες εφημερίδες πληρωνόταν απο τις εφημερίδες και όχι απο το κόμμα. Αρα η Τυποεκδοτική ειναι εργαλείο και όχι τυπογραφείο-κοφτηριο χρημάτων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ακύρωση

retiree: Όλα αυτά τα εθελοντικά κατατεθειμένα στο Κόμμα ευρώ τί γίνονται;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ακύρωση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΟΝΟΜΑ:

E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ