Oι διεθνείς σπεκουλαδόροι μας έχουν βάλει στο μάτι. Σύμφωνοι. Στόχος τους δεν είμαστε εμείς – είναι το ευρώ. Τι να την κάνεις την παρηγοριά αυτή, αν στο δρόμο σε έχουν ισοπεδώσει... Γιατί οι σπεκουλαδόροι έβαλαν στο μάτι και το ευρώ; Επειδή έτσι παίζεται το παιχνίδι, για την ώρα και για όσο καιρό ακόμη δεν μπαίνει κάποιο φρένο στην ανεξέλεγκτη διασυνοριακή ροή των κεφαλαίων, αυτή που σφράγισε την εποχή της παγκοσμιοποίησης, που σηματοδότησε μια παράδοξη επικράτηση της οικονομικής (για την ακρίβεια: επιχειρηματικής και κεφαλαιοκρατικής) λογικής πάνω στην πολιτική, που σάρωσε χώρες, δημιούργησε κρίσεις, και τελικά οδήγησε στην παγκόσμια θύελλα που ακόμη δεν ξέρουμε αν και πώς θα τελειώσει – κυρίως, δεν ξέρουμε τι θα αφήσει πίσω της όταν τελειώσει...

Θυμάμαι όταν πρωτοδημιουργήθηκε το ευρώ υπήρχε παντού γύρω μια αχλύ δυσπιστίας. Όλοι άρχισαν να πουλάνε. Το ευρώ έφτασε στα 80 σεντς του δολλαρίου. Μετά όλοι άρχισαν να αγοράζουν. Πριν από τρεις μήνες, στα πιο ψηλά, ήταν στο 1,56 δολλάριο, δηλαδή το διπλό. Η διαφορά είναι τεράστια. Τι μεσολάβησε; Οκτώ χρόνια Μπους. Πόλεμοι και αιμορραγία για τη χρηματοδότησή τους. Ένα τρομερό διπλό έλλειμμα, έλλειμμα στον προϋπολογισμό για τις πολεμικές δαπάνες και έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο των Αμερικανών, επειδή έχαναν διαρκώς σε ανταγωνιστικότητα από την Κίνα. Ό,τι συνέβη σε όλες τις αυτοκρατορίες, σε όλες τις παγκόσμιες ηγεμονικές δυνάμεις – μόνο που ο χρόνος πια στην εποχή μας κυλάει πολύ πιο γρήγορα, και όλα συνέβησαν μέσα σε ελάχιστα χρόνια, όχι σε δεκαετίες, όχι σε αιώνες, όπως παλιότερα.

Από τη μία ισοτιμία στην άλλη, η διαφορά σημαίνει ότι ο πλούτος της Αμερικής σε σχέση με εκείνον της Ευρώπης μειώθηκε ακριβώς στο μισό. Παραπήγε. Οι αγορές υπερβάλλουν, γιατί το κέρδος που τις κινεί, αυτό και μόνον αυτό, μεγιστοποιείται στην υπερβολή. Υπερβάλλουν στην άνοδο, το ίδιο και στην πτώση. Η υπερβολή οδηγεί σε αναταραχή, και είναι ακριβώς η αναταραχή που ζούμε τώρα.

Όλα από κάπου ξεκινάνε. Ο αδύναμος κρίκος είμαστε εμείς. Είναι ωραία η ανάλυση πως δεν φταίμε εμείς για όλα, μόνο μας παρασύρουν οι μεγάλοι άνεμοι που σαρώνουν τη γη των ανθρώπων, που έλεγε κι ένας παλιός Γάλλος ποιητής. Αλλά η δική μας δουλειά, το δικό μας μέτρο δεν είναι ούτε η παραμυθία με την ανάλυση, ούτε η παραίτηση μπροστά στα φαινόμενα που το μέγεθός τους μας ξεπερνά.

Η δική μας δουλειά είναι να δούμε γιατί η κερκόπορτα είμαστε εμείς και όχι κάποιος άλλος. Γιατί καταφέραμε να δείχνουν όλοι εμάς ως “αδύναμο κρίκο”, ενώ η αλυσίδα έχει πολλούς κρίκους – και μικρότερους και μεγαλύτερους. Αυτή είναι η δουλειά μας – και δεν την κάναμε. Αυτή πρέπει να κάνουμε τώρα – χωρίς σκιαμαχίες με τα φαντάσματα των κερδοσκόπων, χωρίς να ψάχνουμε ενόχους για ένα μεγάλο έγκλημα, ίσα ίσα για να μην φανούν τα δικά μας άφθονα ατοπήματα και ανομήματα.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν καταχωρημένα σχόλια για το άρθρο.

2926: Μπλέ και κόκκινα κεράκια..

Πολλοί είναι οι επαγγελματικοί κλάδοι που έχουν χτυπηθεί από την οικονομική κρίση. Ένας από αυτούς είναι και ο ευγενής κλάδος των trader. Παραθέτω αυτούσιο ένα γράμμα που έλαβα πρόσφατα.

--‘’ Έχω την τύχη ή την ατυχία να είμαι trader. Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι αγοράζω και πουλάω οτιδήποτε. Από μετοχές και ομόλογα εώς χρυσό και καφέ. Είμαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου για κάτι περισσότερο από 10 ώρες την ημέρα και βλέπω σχεδιαγράμματα με τα γνωστά ‘’κεράκια’’ να σχηματίζονται μπροστά μου. Κόκκινα ή μπλε, μικρά ή μεγάλα άλλοτε κρύβουν την χαρά και τα κέρδη και άλλοτε την αγωνία και το φιάσκο.

Τώρα τελευταία ‘’παίζει’’ πολύ ο όρος κερδοσκόποι. Ο πολύς κόσμος τους φαντάζεται να κάθονται σε ολόχρυσους θρόνους και με ένα κούνημα του χεριού τους να κυβερνάνε τον πλανήτη και να απολαμβάνουν αμύθητα κέρδη. Η αλήθεια είναι λίγο διαφορετική από αυτό. Απόλυτη αλήθεια του χρηματιστηρίου : κάθε 1000€ που κερδίζω εγώ κάποιος τα έχει χάσει. ‘Οπότε οι μισοί κερδοσκόποι θυσιάστηκαν ήδη. Πάμε τώρα στους άλλους μισούς.

Σας βεβαιώ ότι ζουν και σκέφτονται παρόμοια με εμένα. Σε άλλα μεγέθη βέβαια αλλά το να ποντάρεις 10 χιλιάδες ή 10 εκατομμύρια σε μια κατεύθυνση δεν διαφέρει και πολύ όταν σε κάθε περίπτωση αυτή είναι η μισή σου περιουσία. Και δεν μπορώ να περιγράψω τον τρόμο του να έχεις ποντάρει στην άνοδο και το κεράκι να είναι κόκκινο και να κατεβαίνει με ορμή. Και ο τραπεζικός σου λογαριασμός αδειάζει καθώς περνάνε τα λεπτά.

Υπάρχουν άνθρωποι που κέρδισαν μια περιουσία σε λίγες ώρες. Άλλοι τα έχασαν όλα σε λιγότερες. Το συμπέρασμα είναι ένα, ότι πρόκειται ίσως για ένα από τα πιο απάνθρωπα επαγγέλματα στον σύγχρονο πλανήτη, με τα περισσότερα καρδιακά επεισόδια μακράν από τα άλλα, που τάχιστα σε ανεβάζει στον ουρανό ή σε φυλακίζει στα Τάρταρα με τις πιθανότητες πάντα να κλίνουν προς το δεύτερο. Ποιόν δρόμο θα πάρει ο καθένας; Μα θα μας τον δείξουν τα κεράκια!!!’’--

http://29-26.blogspot.com/2010/07/blog-post_04.html

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ακύρωση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΟΝΟΜΑ:

E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ