Έγινε ορατό μέσα σε λίγες ώρες. Η πιο κρίσιμη στιγμή για την κυβέρνηση Παπανδρέου, το ορόσημο της σχέσης της με το σώμα της κοινωνίας, είναι το φορολογικό νομοσχέδιο.

Ότι λεφτά δεν υπάρχουν το πήραμε απόφαση. Τίποτα δεν είναι πιο χαρακτηριστικό από την τύχη των αγροτικών μπλόκων. Όσο υπουργοστελεχάρες τους έλεγαν πως 'δυστυχώς είναι άδειο το ταμείο” και “δεν θα μπορέσουμε” και “πολύ θα θέλαμε, αλλά στεγνώσαμε” και “ό,τι πήρατε, πήρατε” δεν τους πίστευαν, διότι τα είχαν ακούσει, και ξανακούσει, και ήξεραν ότι -όπως και με το Χατζηγάκη- στο τέλος κάτι τσιμπάς, ξεζουμίζοντας μια αδύναμη κυβέρνηση και έναν έμφοβο για τη θέση του υπουργό.

Μόλις άκουσαν το διάγγελμα Παπανδρέου, κατάλαβαν. Κατάλαβαν ότι όταν λέει φόρα παρτίδα στις στρατιές των δημοσίων υπαλλήλων πως όχι αύξηση δεν θα πάρουν, αλλά θα μειωθεί κιόλας ο μισθός τους, ε, the party it's over – που έλεγε και στα καρδιτσιώτικα ο πατριώτης τους ο Σιούφας. Τα μπλόκα διαλύονται εξαιτίας της συναίσθησης ότι η προβολή οικονομικών αιτημάτων στην ατμόσφαιρα που δημιούργησαν τα μέτρα Παπανδρέου είναι παραλογισμός και θα συναντούσε πολύ γρήγορα κύμα αντίδρασης από την υπόλοιπη κοινωνία. Οι αγροτοσυνδικαλιστές είναι έξυπνοι άνθρωποι...

Γιατί να δίνει στους αγρότες, ενώ παίρνει από τους άλλους, που κι αυτοί παραδοσιακοί εκλογικοί πυλώνες του κόμματός του είναι, θα ήταν εξαιρετικά άδικο. Η αίσθηση του δικαίου είναι η λυδία λίθος. Και γι'αυτό -ας το πούμε μια ακόμη φορά- οι φορολογικοί συντελεστές δεν έχουν σχέση ούτε με το πρόβλημα, ούτε με τη λύση του. Το θέμα δεν είναι να πληρώσουν παραπάνω εκείνοι που ήδη δηλώνουν και πληρώνουν. Το όλο ζήτημα είναι να ασπρίσει, μέσα από μια βαθιά φορολογική μεταρρύθμιση, η μαύρη οικονομία. Να βγει στο φως το μαύρο χρήμα.

Για τρεις βασικούς λόγους. Πρώτον, γιατί είναι πάρα πολύ και μπορεί να δώσει πραγματικά βαθιά ανάσα μέσα στη δημοσιονομική ασφυξία. Γιατί είναι χρήμα που ποτέ δεν φορολογήθηκε και, έτσι, έχει συμβάλει αποφασιστικά στο να φτάσουμε εδώ που είμαστε.

Δεύτερον, επειδή η μαύρη οικονομία διαχέει την ανομία, τη διαφθορά, το λάδωμα, τη μίζα και όλες τις στρεβλώσεις που φέρνουν στο σύνολο της οικονομίας, στο σύνολο της διοίκησης και με τον τρόπο αυτό σε ολόκληρη την κοινωνία.

Και, τρίτον, γιατί εάν δεν αποκτήσει μια πραγματική εικόνα για την οικονομική κατάσταση των πολιτών, το κράτος είναι αδύνατον να ασκήσει οποιαδήποτε κοινωνική πολιτική χωρίς αυτή να επιτείνει, να μεγεθύνει, να μεγιστοποιεί την αδικία της φορολογικής ανισότητας. Πώς θα δώσεις μια ενίσχυση, όταν θα την πάρουν οι φοροφυγάδες ανεμίζοντας την πενιχρή δήλωσή τους; Ποιους θα βάλεις στις φοιτητικές εστίες, όταν “πλούσιοι” εμφανίζονται τα παιδιά δυο, έστω καλοπληρωμένων, υπαλλήλων;

Το φορολογικό δεν είναι ένα οποιοδήποτε νομοσχέδιο. Είναι η μητέρα όλων των μεταρρυθμίσεων. Και το απόλυτο κριτήριο για την ειλικρίνεια των προθέσεων αυτής της κυβέρνησης.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν καταχωρημένα σχόλια για το άρθρο.

29-26: Ο παιδικός μου φίλος

Το πρωί μεταξύ καφέ και εφημερίδων ανέφερα σε έναν συνάδελφο το σκηνικό από μια ταινία που είχα δει παλιότερα. Είναι ένας τύπος σε ένα καζίνο και παρακολουθεί την ρουλέτα. Κάποια στιγμή ποντάρει ταυτόχρονα 1 εκατομμύριο δολάρια στο μαύρο και 1 στο κόκκινο. Στην επόμενη σκηνή αναχωρεί περιχαρής από το καζίνο με τη λιμουζίνα του και 2 ολοκαίνουργια και ξεπλυμένα εκατομμύρια.
Ο φίλος μου με ρωτάει. –''Γιατί στα καζίνο γράφουν μόνο πόσα κέρδισε και όχι με πόσα πήγε;''

Υπάρχει σε όλους λίγο πολύ η σκέψη ''γιατί δεν γίνονται μερικά απλά πράγματα για να χτυπηθεί το μαύρο χρήμα''. Ειδικά σε κραυγαλέες περιπτώσεις σαν αυτήν παραπάνω. Πράγματι αν στην απόδειξη απόδοσης κερδών κατά την έξοδο το καζίνο έγραφε ‘’Μετέτρεψε μάρκες αξίας 2 εκ δολαρίων σε μετρητά’’ αλλά κατά την είσοδο είχε γράψει ‘’αγόρασε μάρκες αξίας 2 εκ. δολαρίων με μετρητά’’ τότε το πραγματικό ξέπλυμα θα ήταν μηδέν. Και η σκηνή με την ένδοξη έξοδο με την λιμουζίνα θα υπήρχε μόνο στις ταινίες.

Λίγο καιρό πριν συνειδητοποίησα ότι μπορείς να πας στην Ελβετία (ίσως και χωρίς να πας πραγματικά) και να ανοίξεις έναν λογαριασμό στο όνομα Mickey Mouse. Και μου ήρθε στο μυαλό το πρόσωπο του υπαλλήλου της Alpha Bank στην γειτονιά μου αν του ζητούσα το ίδιο. Υπάρχει κάποια συνθήκη που έχει υπογράψει η Ελλάδα σχετικά με το χρηματοπιστωτικό σύστημα και δεν την έχει υπογράψει η Ελβετία; Και γιατί αυτό που γίνεται καθημερινά εκεί, εδώ να αποτελεί ανέκδοτο;
Και τι σκοπό εξυπηρετεί ένας λογαριασμός σε αυτό το όνομα αν όχι περίξ του μαύρου χρήματος;

Υπάρχουν οικονομολόγοι που έχουν αναλύσει διεξοδικά όλες τις παραπάνω ερωτήσεις. Σίγουρα θα έχουν και μια καλή απάντηση του τύπου ‘’Αν εξαφανιστεί το μαύρο χρήμα από την αγορά, η παγκόσμια οικονομία θα καταρρεύσει άμεσα’’ που έχει ακουστεί κατά καιρούς.

Δεν μπορώ να σας πω παρά μόνο το εξής. Ο Mickey Mouse ήταν για εμένα ο παιδικός μου ήρωας, που κάθε εβδομάδα με ένα δεκάρικο στα χέρια έτρεχα για να τον συναντήσω στα περίπτερα, ενώ για κάποιους άλλους είναι ο σούπερ ήρωας που τους εξασφαλίζει βίλες και κότερα.

http://29-26.blogspot.com/2010/06/blog-post_29.html

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ακύρωση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΟΝΟΜΑ:

E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ