H ανακοίνωση των μέτρων Παπανδρέου έγινε δεκτή και ως η κρίση του διαιτητή σε μια εσωκομματική αναμέτρηση. Που έληξε με νικητές και ηττημένους. Ενδεχόμενη επικράτηση αυτής της αντίληψης θα έχει καταλυτικά αρνητικές συνέπειες – όχι μόνον για τους πρωταγωνιστές, την κυβέρνηση, και το κόμμα που την ασκεί, αλλά και για την ίδια την εφαρμογή των μέτρων, για την ίδια την προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας.

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι υπήρχαν διαφορετικές αντιλήψεις, και δύο κεντρικά ρεύματα (θα έλεγα, αν η λέξη δεν ήταν εκτός νόμου). Και είναι εξίσου φανερό ότι σε αυτή τη συγκυρία, επικράτησε το ένα. Για την ακρίβεια: η συγκυρία επέβαλε το ένα. Αλλά μια δέσμη μέτρων ανασυγκρότησης των οικονομικών ερειπίων στα οποία βρίσκεται η χώρα δεν είναι μέσο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Τα στελέχη που υποστήριξαν την αντίθετη άποψη ούτε στην εφεδρεία έχει νόημα να καταδικαστούν, ούτε πρόκειται ασφαλώς να διεξαχθούν στην Ιπποκράτους δίκες της Μόσχας. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι -ίσως φανεί παράδοξο- αλλά ο ρόλος τους σήμερα αναβαθμίζεται.

Η Λούκα Κατσέλη στην κυβέρνηση, ο Χρήστος Παπουτσής στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, ο Φίλιππος Πετσάλνικος στην προεδρία της Βουλής, αλλά κι εκείνοι που είναι φανερό πως θα ήθελαν μια πολύ διαφορετική πολιτική, ας πούμε ο Παντελής Οικονόμου της τάσης των Ελλήνων Σοσιαλιστών, ακόμη ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος της Αριστερής Πρωτοβουλίας, ή ο Στέφανος Τζουμάκας, ο πρώτος που ξεσπάθωσε κατά των μέτρων, είναι σήμερα πολύ πιο χρήσιμοι, είναι εντελώς απαραίτητοι στο κόμμα του ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνησή του.

Γιατί αυτός είναι ο λόγος που το ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε το μεγάλο πολιτικό φαινόμενο της μεταπολίτευσης. Ότι στις πιο κρίσιμες φάσεις της πορείας του, που ήταν και κρίσιμες φάσεις για τη χώρα, κατάφερε ο πολιτικός διάλογος να διεξάγεται στο εσωτερικό του, χωρίς να οδηγεί στη διάλυση. Τέτοια πολιτική κουλτούρα έχει αναπτύξει – συχνά προβληματική για τις εν ενεργεία κυβερνήσεις του, αλλά σε μακροπρόθεσμη βάση λειτουργική και συγκολλητική ενός ευρύτατου φάσματος κοινωνικών και πολιτικών συνιστωσών.

Άλλωστε, η επιλογή που αποτιμάται ως ήττα όσων διαφωνούσαν δεν προήλθε από μια πολιτική αναμέτρηση. Δεν υπήρξε μια κεντρική πολιτική, πολύ περισσότερο προγραμματική, στροφή. Είναι προϊόν της συγκυρίας, της κατεπείγουσας ανάγκης, των εξωτερικών καταναγκασμών και των οικονομικών περιστάσεων. Η πιο πολύτιμη στήριξή της θα έρθει από τους διαφωνούντες.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν καταχωρημένα σχόλια για το άρθρο.

yannidakis: εχει παντα ενδιαφερον να ακουγονται εσωτερικα αντιθετες γνωμες. Βεβαια καπου υπαρχει το οριο. Εκεινο που αρχιζουν οι κοντρες και οι διαμαχες. Τα σωστα διοικητικα οργανα ειναι εκεινα που τιθασευουν τις διαφορετικες γνωμες - απλη θεωρια του management :[

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΟΝΟΜΑ
E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ακύρωση

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΟΝΟΜΑ:

E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ