O Γιώργος Παπανδρέου σήμερα το πρωί δεν είναι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Δεν επεδίωξε να γίνει πρωθυπουργός για να κάνει αυτά που ανακοίνωσε χτες το βράδυ. Άλλα θέλει, άλλα σχεδιάζει, άλλα ονειρεύεται. Χτες το βράδυ, όμως, όλοι οι Έλληνες -από τον πρωθυπουργό τους έως τον τελευταίο πολίτη- κατάλαβαν πως αν δεν κάνουμε αυτά που πρέπει, δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε ποτέ αυτά που θέλουμε.

Όταν παίρνει κανείς μέτρα δεν έχει νόημα να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Ο κ. Παπανδρέου, από τη στιγμή που πήρε τις αποφάσεις, τα είπε όλα. Ανακοίνωσε μια εισοδηματική πολιτική τρεις φορές σκληρότερη από το περίφημο πρόγραμμα σταθεροποίησης του 1986. Προανήγγειλε ένα ασφαλιστικό τρεις φορές σκληρότερο από το περίφημο ασφαλιστικό του 2001. Και προϊδέασε για ένα φορολογικό που όλοι ψυχανεμίζονται ότι θα είναι το σκληρότερο που έχει ποτέ δει τα τελευταία χρόνια η χώρα.

Το κρυφτό με την πραγματικότητα απλώς αυξάνει το κόστος. Δεν είναι απλό να κάνει κανείς τέτοιες επιλογές. Αν είχαν γίνει νωρίτερα, ίσως να είχαμε κάτι γλιτώσει. Μικρή σημασία έχει. Το μείζον είναι να μπει η χώρα στις ράγες, να φύγει από την τρελή πορεία του εκτροχιασμού που την οδηγούσε στο πέρασμα της Κασσάνδρας κι από εκεί στο τρένο της μεγάλης φυγής από το ευρώ.

Αναδεχόμενος ο ίδιος προσωπικά το βάρος της ανακοίνωσης τέτοιων αποφάσεων, ο κ. Παπανδρέου έδωσε ένα μέτρο ηγεσίας και, επιπλέον, έσωσε τη χώρα από τον εξευτελισμό της υπαγόρευσής τους από τις Βρυξέλλες – γιατί, ας μην κρυβόμαστε, αυτό ακριβώς επρόκειτο να συμβεί σήμερα σε διαφορετική περίπτωση, αυτό ακριβώς του εξήγησαν οι κορυφαίοι οικονομικοί παράγοντες στο Νταβός.

Το ζήτημα -από εδώ και πέρα- είναι η στήριξη της προσπάθειας. Πρώτον, από τον ίδιο τον πρωθυπουργό και το επιτελείο του. Οι δημόσιοι υπάλληλοι καταβάλλουν βαρύ κόστος. Δεν είναι πλούσιοι. Αλλά είναι και οι σχετικά ευνοημένοι από την κρίση – ασφαλώς σε σχέση με τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Έχουν την ασφάλεια της θέσης τους και αυτό δεν είναι λίγο. Αλλά το φορολογικό θα είναι σημείο καμπής. Μετά το πάγωμα των μισθών, που ασφαλώς θα επεκταθεί και στις επιχειρήσεις, δεν μπορεί και εδώ τα βάρη να τα επωμισθούν οι μισθωτοί. Δεν μπορεί να δούμε περαιτέρω αυξήσεις συντελεστών για εκείνους που δεν μπορούν να ξεφύγουν. Η φοροδιαφυγή και μόνον αυτή θα πρέπει πια να βρίσκεται στο στόχαστρο, με μέτρα τόσο σκληρά όσο κι αυτά που άκουσαν χτες οι μισθωτοί.

Στήριξη από την κοινωνία. Στους δραματικούς τόνους που ακούσαμε, ποιός μπορεί να σκεφτεί διατήρηση των αγροτικών μπλόκων, ποιός μπορεί να διανοηθεί απεργιακό κύμα. Μια κοινωνική αναταραχή ευρείας κλίμακας είναι απολύτως σαφές ότι θα οδηγήσει τη χώρα στη χρεωκοπία – ανεξαρτήτως πια του αν και τι θα πράξει η κυβέρνηση.

Στήριξη του κ. Παπανδρέου και της δύσκολης προσπάθειας, προπάντων, από το ίδιο το κόμμα και την παράταξη – για να μην πω και την κυβέρνησή του. Η νίκη του με δέκα μονάδες, η διαδρομή του, το όνομά του, όλα τον φέρνουν στην καλύτερη από οποιονδήποτε άλλον θέση για να επιβάλλει και να κάνει να επιτύχουν τέτοια μέτρα. Αυτό που δεν επιτρέπεται να ανεχθεί είναι ένας πόλεμος φθοράς, μια υπόγεια διάβρωση της προσπάθειας. Η διαφωνία είναι θεμιτή και ξέρουμε ποιοι διαφωνούν, όπως και τη λογική τους. Άλλωστε την ακούγαμε μέχρι τις προάλλες ως κυρίαρχο πολιτικό λόγο της κυβέρνησης και είδαμε πού κατέληξε. Άλλο οι πολιτικές θέσεις, όμως, κι άλλο το “κλείσιμο του ματιού” στους πιθανούς δυσαρεστημένους, άλλο η αίσθηση ότι μπορεί να υπάρχει και μια δεύτερη γραμμή -εν υπνώσει ή εν αναμονή- μέσα στην κυβέρνηση.

Από τη φύση, τη συγκρότηση και την τοποθέτησή του στο πολιτικό φάσμα, το ΠΑΣΟΚ είναι το καταλληλότερα εξοπλισμένο κόμμα για να περνά με ήπιο τρόπο στην κοινωνία τις πιο δύσκολες αποφάσεις. Ώρα να συμβεί – χωρίς άλλες αμφιταλαντεύσεις, χωρίς κερκόπορτες, χωρίς αμφιθυμία. Κυρίως χωρίς ενοχές. Γιατί αυτή ήταν η σωστή απόφαση. Γιατί αυτό ήταν το χρέος του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης απέναντι στη χώρα. Και στο τέλος του δύσκολου δρόμου έχει για όλους – και για εκείνους και για τους πολίτες, ανταμοιβή μιας πιο στέρεης κοινωνίας, μιας βιώσιμης ευημερίας και μιας ισχυρότερης και δικαιότερης Ελλάδας.
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν καταχωρημένα σχόλια για το άρθρο.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΟΝΟΜΑ:

E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ