A la guerre comme a la guerre. Οι Γάλλοι λένε ότι στον πόλεμο τα πράγματα γίνονται όπως στον πόλεμο. Έχει τους δικούς του κανόνες, τη δική του λογική, τη δική του δυναμική. Και πρακτικά όσο και συμβολικά η χώρα βρίσκεται σε ένα είδος πολεμικής αναμέτρησης. Μόνο που έχει λάθος στόχευση.

Η ορολογία είναι ενδεικτική. Πάρτε τα ρεπορτάζ κάθε πρωί στις εφημερίδες και το ραδιόφωνο, κάθε βράδυ στα κανάλια. Οι απεσταλμένοι παρατάσσονται περίπου όπως τα συνεργεία του CNN στο Ιράκ. Έχουν και την ίδια στάση: όσοι βρίσκονται στα μπλόκα είναι “embedded”, ενσωματωμένοι, όπως τους έλεγε ο αμερικανικός στρατός – και για να μην τους φάνε ζωντανούς οι ακροβολισμένοι από πίσω τους αγρότες μεταφέρουν την κατάσταση με την οπτική του μπλόκου. Δεν άκουσα, για παράδειγμα, κανέναν απεσταλμένο να μεταφέρει επί λέξει ή περιφραστικά τη γνώμη των αυτοκινητιστών που έχουν μετατραπεί σε λοκατζήδες και για να πάνε από τη μια πόλη στην άλλη ακολουθούν τον οδηγό “ανεξερεύνητη Ελλάδα”.

Η φρασεολογία τους βγαίνει κατευθείαν από το εγκόλπιο του καλού πολεμικού ανταποκριτή. Η κυβέρνηση και οι αγρότες δεν έχουν “θέματα” - έχουν “μέτωπο”. Τα τρακτέρ δεν είναι μέσο διαμαρτυρίας, αλλά επιχειρησιακό όργανο: έχουν “παραταχθεί” στην εθνική οδό, είναι έτοιμα να την “καταλάβουν” και οι αποκλεισμοί είναι “μπλόκα”, όπως αυτά που έκανε ο Νέλσων στο Ναπολέοντα.

Εξίσου χαρακτηριστικές είναι και οι τοποθεσίες. Το μεγάλο μπλόκο της βόρειας Ελλάδας έχει προσφυώς τοποθετηθεί στο τελωνείο του Προμαχώνα. Κοντά στην Αθήνα στέκει άπαρτο το “Κάστρο” της Βοιωτίας. Και οι γεωργοκτηνοτρόφοι της Λαμίας είναι αποφασισμένοι να πέσουν, αν χρειαστεί, μέχρις ενός στην Ελ Αλαμάνα.

Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα. Πόλεμος πάντων κατά πάντων. Οι αγρότες θέλουν την επιδότησή τους – και όλοι οι άλλοι να ακολουθήσουν την περίφημη προτροπή του Θωμά Μητρόπουλου. Οι εφοριακοί και οι τελωνειακοί θέλουν να μην φορολογηθεί ειδικώς το δικό τους ειδικό επίδομα – το οποίο είναι ένα περίεργο επίδομα ηθικής, που το πήραν με την ασύλληπτη δικαιολογία ότι με το μισθό μόνο θα δελεάζονταν να λαδώνονται και γι'αυτό απέσπασαν αντιλαδωτικό μπόνους. Όλοι γνωρίζουν, πέρα από το αδιανόητο της αιτιολογίας του, πόσο αποτελεσματικό υπήρξε...

Και μέσα σε όλα αυτά περνάνε σε δεύτερο πλάνο δυο από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες πολιτικής που έχει πάρει η κυβέρνηση σε αυτές τις 120 μέρες της. Η κα Μπατζελή ανακοίνωσε αλλαγές στην αγορά αγροτικών προϊόντων που, αν εφαρμοστούν, θα είναι η σημαντικότερη μεταρρύθμιση στο χώρο από την εποχή της έναρξης των επιδοτήσεων. Κανείς δεν το άκουσε. Η ίδια κατάφερε να υπάρχει αρκετός θόρυβος γύρω-γύρω, ώστε να μην ακουστεί τίποτα.

Και ο Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε επίσης μια σειρά από μέτρα για την αγορά εργασίας που, αν εφαρμοστούν, θα είναι η σημαντικότερη μεταρρύθμιση στο χώρο εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία.

Αλλά το βράδυ οι πολίτες θα δουν και θα ακούσουν ξανά, πάλι και μόνον, τον κ. Αραμπατζή, τον κ. Μπούτα και τον κ. Γκανά να τσακώνονται με τον κ. Καρχιμάκη και την κα Μπατζελή για την απευθείας ενίσχυση. Για να αποδειχθεί, για μια ακόμη φορά, ότι τα μέτρα δεν αρκούν όσο καλά κι αν είναι. Για να το πω με την πολεμική ορολογία των ημερών: για την κυβέρνηση οι ελεύθεροι σκοπευτές δεν φτάνουν, όσο εύστοχοι κι αν είναι. Χρειάζεται και τακτικός στρατός, χρειάζεται να όλοι να πυροβολούν στην ίδια κατεύθυνση, εν τέλει χρειάζεται ένα στρατήγημα.
 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν καταχωρημένα σχόλια για το άρθρο.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΟΝΟΜΑ:

E-MAIL (ΓΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ)

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ